Ümitsizce bir arayış…
Yazan Orhan KALAYCI Tarih 04 May 2009 | Yorum Yok
Bulacağım seni, ama ümitlerim sanırım tükeniyor, ben sanırım eski ben değilim ki gelesin, seni çok özledim eski dostum, kimse yokken geçirdiğimiz geceleri, biz yanlızlığı bile paylaşmıştık seninle, artık yazamıyorum sen olmadan olmuyo işte, özledim evet bak söylüyorum özledim, bişey unutunca bana kaş göz işareti yapmanı bişeyleri çarpıtınca yüzündeki o gülümsemeyi, muzur bakışlarını, kızınca çattığın kaşlarını, istediğini yazmıyınca duvara fırlattığın kalemin çıkardığı tiz sesi bile…
Gelirmisin artık bilmem, ama arıyorum seni ümitsizce bulursam bir daha bırakmam emin ol, anladımki bana sen lazımsın bak uyku yok bu gece, sen olsan dertleşirdik dimi, oturaklı sesinle bana öğütler verirdin belki, belkide sende yorgun olurdun ama biliyorum beni bu halde bırakıp yatmazdın ne kadar yorgun olursan ol, sen sendin çünki 8 sene oldumu bilmiyorum, biliyosun tarihlerle aram iyi değildir pek..
İçimde pizza ağacı büyüdü hadi gel, sana ihtiyacım var, hiç olmadığı kadar hemde. Anlatamazsam deliricem, kimseyede anlatamam bilirsin ama dedim ya ümitsizce bir arayış benimki..
Gel eski dostum, hiç ihtiyacım lmadığı kadar ihtiyacım var bu gece sana…
Kategori: Orhan Yazıtları